على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3345
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
آلودهء بمشك . و زلف معشوق . و مكتوب خوش و خوب . مشكفام ( mock - f m ) ص . پ . سياه و برنك مشك . و زلف معشوق . مشك فروش ( mock - foruc ) واو مجهول . ا . پ . آنكه مشك مىفروشد . مشكفروشان ( mock - foruc n ) واو مجهول . پ . ج . مشك فروش . و مردمان خليق و مهربان و خوشخوى . مشكفشان ( mock - fac n ) ص . پ . آنكه مشك مىافشاند و پراكنده مىكند . و مشكفشان از قفا : كسى كه در وقت حرف زدن بوى خوش از دهانش مىآيد . مشكك ( mockak ) ا . پ . نام گياهى كه بتازى سعد گويند . و موش دشتى . مشكك ( mocakkak ) ص . پ . مأخوذ از تازى - شك كرده و در گمان و در شك افتاده . مشكل ( mackol ) ا . پ . دزد و راهزن . مشكل ( mockel ) ص . ع . پوشيده و پنهان و مشتبه . ج : مشاكل . مشكل ( mockel ) ص . پ . مأخوذ از تازى - دشوار و سخت و صعب و زحمتدار . و درهم و پيچدار و مغلق . مشكل ( mocakkal ) ص . پ . مأخوذ از تازى - صورت بسته و پيكر گرفته . و مرتب شده . و خوشگل و خوشنما و زيبا . مشكلات ( mockel t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهاى دشوار و سخت و پيچدار و مغلق . مشكلپسند ( mockel - pasand ) ص . پ . كسى كه چيزى را بدشوارى پسند كند و خوشآيند وى نباشد . مشكلپسندى ( mockel - pasandi ) ا . پ . بدشوارى پسند كردن . مشكلكشا ( mockel - koc ) و مشكلگشا ( mockel - goc ) ص . پ . كسى كه دشواريها و سختيها را بر طرف مىكند و كارهاى سخت را آسان مىكند . مشكلكشائى ( mockel - koc 'y ) و مشكلگشائى ( mockel - goca'y ) ا . پ . آسان كردن كارهاى دشوار و غالب آمدن بر آنها . مشكلگذار ( mockel - goz r ) و مشكلگذر ( mockel - gozar ) ص . پ . راهى كه عبور از آن سخت و دشوار باشد . مشكله ( mockele ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مشكل . مشكلى ( mockeli ) ياى مجهول ا . پ . مأخوذ از تازى - كار دشوارى . مشكلى ( mockeli ) ياى معلوم ا . پ . مأخوذ از تازى - دشوارى و سختى و صعوبت . مشكمالى ( mock - m li ) ا . پ . نام لحن بيست و چهارم از سى لحن باربد . مشكموى ( mock - muy ) ا . پ . موى سياه . مشكن ( mackan ) و ( macekan ) پ . كلمهء نهى از شكستن يعنى تندى مكن و آشفته مشو . مشكناب ( mock - n b ) ا . پ . مشك خالص و نفيس . مشكنافه ( mock - n fe ) ا . پ . گياهى كه تخم آن مانند مشك خوشبو مىباشد . مشك نقاب ( mock - neq b ) ص . پ . زنى كه روى خود را از نقاب سياه پوشانيده باشد . و معشوقه . مشكنك ( mockenak ) ا . پ . پرندهاى كوچك و شبيه به كبك كه پيوسته در كنار آب نشيند . و گودال عميق و ژرف . مشكو ( macku ) ا . پ . مصغر مشك يعنى مشك كوچك و مشكيچه . مشكو ( mocku ) واو مجهول ا . پ . بتخانه و حرمخانهء پادشاهان . و خلوتخانهء خسرو و شيرين . و كوشك و بالاخانهء كوچك . و باغچه . مشكو ( mackovv ) ص . ع . گله كرده شده . مشكوة ( meck t ) ا . ع . مشكاة . ر . مشكاة . مشكوار ( mock - v r ) ص . پ . مشكبار . مشكور ( mackur ) ص . ع . عمل مقبول شدهء در درگاه خداى تعالى جل شأنه . و اللفت المشكور بلغت اهالى مراكش : شلغم بزرك . مشكور ( mackur ) ص . پ . مأخوذ از تازى - سپاس داشته شده و ستايش شده . و ستوده شده . و شكر كرده شده . و پاداش داده شده . و سزاوار ستايش و سپاس و حمد . و پسنديده و پذيره و مقبول و مطبوع و خوشآيند . مشكورى ( mackuri ) ا . پ . مأخوذ از تازى - شكر و سپاس و شكرگزارى و حقگزارى . مشكوفه ( mackufe ) و مشكوفى ( mackufi ) ا . پ . نوعى از حلواى مغز بادام و شكر . مشكوك ( mackuk ) ص . ع . گمان كرده شده و مبهم . و نيزه زده شده . مشكوك ( mackuk ) ص . پ . مأخوذ از تازى - گمان كرده شده و در گمان و محتمل . و چمپريشى . و غير يقين و غير معلوم و غير محقق . و شبههدار . و احتمالى . و مشكوك بودن : در گمان بودن . و مشكوك شدن : در گمان شدن . و شك